بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ

ته ما هر چيز را به اندازه آفريديم!

وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ

و فرمان ما يك امر بيش نيست، همچون يك چشم بر هم زدن!

وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

ما كسانى را كه در گذشته شبيه شما بودند هلاك كرديم؛ آيا كسى هست كه پند گيرد؟!

وَ كُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ

و هر كارى را انجام دادند در نامه‌هاى اعمالشان ثبت است،

وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ

و هر كار كوچك و بزرگى نوشته شده است.

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ

يقينا پرهيزگاران در باغها و نهرهاى بهشتى جاى دارند،

فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ

در جايگاه صدق نزد خداوند مالك مقتدر!

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ الرَّحْمٰنُ

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر؛ خداوند رحمان،

عَلَّمَ الْقُرْآنَ

قرآن را تعليم فرمود،

خَلَقَ الْإِنْسانَ

انسان را آفريد،

عَلَّمَهُ الْبَيانَ

و به او «بيان» را آموخت.

الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ

خورشيد و ماه با حساب منظمى مى‌گردند،

وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ

و گياه و درخت براى او سجده مى‌كنند!

وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ

و آسمان را برافراشت، و ميزان و قانون (در آن) گذاشت،

أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزانِ

تا در ميزان طغيان نكنيد (و از مسير عدالت منحرف نشويد)،

وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ

و وزن را بر اساس عدل برپا داريد و ميزان را كم نگذاريد!

وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ

زمين را براى خلايق آفريد،

فِيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ

كه در آن ميوه‌ها و نخلهاى پرشكوفه است،

وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ

و دانه‌هايى كه همراه با ساقه و برگى است كه بصورت كاه درمى‌آيد، و گياهان خوشبو!

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (شما اى گروه جن و انس)؟!

خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ كَالْفَخَّارِ

انسان را از گل خشكيده‌اى همچون سفال آفريد،

وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ

و جن را از شعله‌هاى مختلط و متحرك آتش خلق كرد!

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!

رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ

او پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است!

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!

مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ

دو درياى مختلف (شور و شيرين، گرم و سرد) را در كنار هم قرار داد، در حالى كه با هم تماس دارند؛

بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ

در ميان آن دو برزخى است كه يكى بر ديگرى غلبه نمى‌كند (و به هم نمى‌آميزند)!

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!

يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ

از آن دو، لؤلؤ و مرجان خارج مى‌شود.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!

وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ

و براى اوست كشتيهاى ساخته شده كه در دريا به حركت درمى‌آيند و همچون كوهى هستند!

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!

كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ

همه كسانى كه روى آن [زمين‌] هستند فانى مى‌شوند،

وَ يَبْقيٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ

و تنها ذات ذو الجلال و گرامى پروردگارت باقى مى‌ماند!

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!

يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ

تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند از او تقاضا مى‌كنند، و او هر روز در شأن و كارى است!

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ

بزودى به حساب شما مى‌پردازيم اى دو گروه انس و جن!

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!

يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطانٍ

اى گروه جن و انس! اگر مى‌توانيد از مرزهاى آسمانها و زمين بگذريد، پس بگذريد، ولى هرگز نمى‌توانيد، مگر با نيرويى (فوق العاده)!

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ

به نام خداوند بخشنده مهربان‌؛ افزون طلبى (و تفاخر) شما را به خود مشغول داشته (و از خدا غافل نموده) است.

حَتَّي زُرْتُمُ الْمَقابِرَ

تا آنجا كه به ديدار قبرها رفتيد (و قبور مردگان خود را برشمرديد و به آن افتخار كرديد)!

كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ

چنين نيست كه مى‌پنداريد، (آرى) بزودى خواهيد دانست!

ثُمَّ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ

باز چنان نيست كه شما مى‌پنداريد؛ بزودى خواهيد دانست!

كَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ

چنان نيست كه شما خيال مى‌كنيد؛ اگر شما علم اليقين (به آخرت) داشتيد (افزون طلبى شما را از خدا غافل نمى‌كرد)!

لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ

قطعا شما جهنم را خواهيد ديد!

ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقِينِ

سپس (با ورود در آن) آن را به عين اليقين خواهيد ديد.

ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ

سپس در آن روز (همه شما) از نعمتهايى كه داشته‌ايد بازپرسى خواهيد شد!